O Pleno ordinario do Concello abordou esta mañá a proposta da Comisión Especial encargada de analizar a fórmula máis eficiente e sustentable para a xestión do ciclo integral da auga. A iniciativa, que chegaba cun ditame negativo da comisión informativa, foi finalmente rexeitada tras contar cos votos favorables do Grupo Socialista e das concelleiras e concelleiro non adscritos, o voto en contra do BNG e de Compostela Aberta e a abstención do Partido Popular.
A sesión estivo marcada por un intenso intercambio de reproches entre os grupos municipais arredor do modelo de xestión e do papel desempeñado por cada formación ao longo do proceso.
O concelleiro Xesús Domínguez contextualizou o debate lembrando que o contrato actual foi licitado en 1984 e asinado en 1985, con sucesivas modificacións e prórrogas ata quedar en situación de precariedade en 1999, momento no que se emitiu unha orde de continuidade ao tratarse dun servizo básico.
Segundo expuxo, a rede de abastecemento supera os 600 quilómetros, cun 12% das tubaxes que precisan substitución por tratarse de materiais obsoletos. A rede de saneamento acada os 700 quilómetros, nunha parte significativa de carácter unitario. O consumo anual rolda os 11 millóns de metros cúbicos e arredor de 4.000 habitantes seguen sen conexión á rede pública.
Domínguez sinalou que os custos de funcionamento sitúanse arredor dos 10 millóns de euros anuais e que a renovación integral das infraestruturas podería requirir un investimento estimado en 200 millóns de euros, aos que se suman os 60 millóns destinados á nova EDAR da Silvouta.
O edil indicou que, malia que a proposta de concesión non coincidía coa posición do goberno nin coas conclusións do estudo elaborado pola Cátedra da Auga da Universidade da Coruña, chegaba ao Pleno por ser a fórmula que obtivera maioría na comisión especial. “Este goberno sí é responsable e executará o que se decida”, afirmou, advertindo tamén de que “non se vai executar todo isto en dous ou tres anos, sexa cal sexa a fórmula elixida”.
A concelleira non adscrita Mila Castro, defendeu a concesión como a alternativa “máis viable e segura” ante un investimento que cifrou en arredor de 90 ou 100 millóns de euros segundo distintos informes técnicos. Afirmou que a rede precisa unha actuación estrutural que non pode ser asumida con cargo exclusivo ao orzamento municipal.
Castro cuestionou o cambio de postura do Partido Popular e acusou o BNG de “camuflar unha decisión” tras someter a votación unha proposta que non comparte. “Oxe, todas e todos quedaremos retratados neste pleno”, sinalou.
Pola súa banda, a concelleira María Rozas, de Compostela Aberta, cualificou o debate como unha “tomadura de pelo” e sostivo que os informes elaborados ao longo dos anos sinalan deficiencias na transparencia do contrato vixente.
Rozas asegurou que existen datos que apuntan a unha “dobre contabilización” e a sobrecustos de persoal, e preguntou “onde están os beneficios de 40 anos de concesión”. Tamén puxo como exemplo modelos alternativos aplicados noutros concellos, como o de Ames.
O portavoz popular, Borja Verea, anunciou a abstención do seu grupo e cualificou a sesión de “circo” e “paripé”. Argumentou que o seu partido está a favor da concesión, pero cuestionou que a alcaldesa impulse un modelo que non comparte.
“Estamos a favor da concesión, pero non estamos a favor de que unha alcaldesa que non cree na concesión se poña a traballar na concesión”, afirmou, situando nun hipotético escenario futuro a redacción dun novo contrato.
Na quenda final, tanto dende o goberno como dende o Grupo Socialista insistíronse en que o peor escenario sería non adoptar ningunha decisión. A alcaldesa, Goretti Sanmartín, lembrou que a proposta levada a Pleno non era a do executivo, pero que se presentaba en cumprimento do acordado na comisión. Tamén criticou que quen votou a favor de traer a concesión ao Pleno optase finalmente pola abstención.
Coa votación concluída, a proposta de concesión quedou formalmente rexeitada, polo que o Concello deberá seguir definindo a fórmula de xestión do ciclo integral da auga nun contexto de contrato en precario e necesidades de investimento recoñecidas por todos os grupos.
