Un estudo liderado polo grupo de Física non lineal da USC explica a causa dos mareos e vertixes que poden xurdir debido ás resonancias a través dun modelo matemático que proba como o campo magnético despraza o fluído que existe no oído interno. Diso informou a Universidade de Santiago de Compostela (USC) nun comunicado, no que destaca que a resonancia magnética de alto campo é unha poderosa ferramenta de diagnóstico pero, nalgúns casos, pode inducir efectos fisiolóxicos non desexados, como vertixe ou mareos.
Para explicar que sucede ante esta proba que pode comprometer a comunidade das persoas pacientes, o grupo de investigación de Física Non Lineal da USC liderou o deseño dun modelo matemático que evidencia como a clave destes efectos adversos se atopa na estimulación do sistema vestibular que se sitúa no oído interno. A hipótese de partida emerxe da forza de Lorentz, que xorde da interacción entre o campo magnético estático da resonancia e as correntes eléctricas no oído interno. Con todo, esta premisa non lograba explicar completamente os patróns de movemento ocular observados en persoas adultas sas.
O estudo titulado ‘Modeling of magnetic vestibular stimulation experienced during high-field clinical MRI’ explora estes efectos e proba se a hipótese da forza de Lorentz explica adecuadamente a estimulación vestibular magnética. Así, a validación experimental implicou medir os movementos oculares de fase lenta (horizontais, verticais e torsionales) en suxeitos sans expostos a diferentes intensidades de campos magnéticos e posicións da cabeza.
O estudo asinado por Ismael Arán Tapia, Vicente Pérez Muñuzuri e Alberto P. Muñuzuri da USC, Andrés Soto Varela do Instituto de Investigación Sanitaria (IDIS), Jorge Otero Millán da University of California, e Dale C. Roberts e Bryan K. Ward da Johns Hopkins University School of Medicine, apoia empíricamente a hipótese da forza de Lorentz como unha explicación válida para a estimulación vestibular magnética, ofrecendo novos coñecementos sobre os efectos da resonancia magnética de alto campo no sistema vestibular.
Estes achados proporcionan unha base para futuras investigacións e mellores prácticas clínicas. En concreto, indican que a estimulación inducida pola forza de Lorentz explica a variabilidade nos movementos oculares a través de diferentes intensidades de campos magnéticos e orientacións da cabeza.
“CREAR MÁQUINAS MÁIS POTENTES”
Tal e como destacaron desde o equipo investigador, “dentro do oído existe un fluído que ten unhas propiedades especiais que fan que sexa sensible ao campo magnético”. “Cando nos sometemos a unha imaxe de resonancia, o campo magnético despraza este fluído, provocando unha resposta que non concorda coa realidade”, indica.
Neste sentido, sinalan que nas máquinas que se empregan na actualidade “non é algo prexudicial”, pero o obxectivo é “crear máquinas máis potentes” que permitan obter unha mellor calidade na imaxe. “Pola nosa banda, o que pretendemos é que poidamos utilizalas no futuro dunha forma segura”, engaden os autores da investigación publicada en Communications Medicine.
Isto é precisamente o que están a desenvolver diversas empresas internacionais, moitas delas en Estados Unidos, onde se utilizan máquinas de resonancia máis avanzadas. O grupo de investigación da USC estableceu unha estreita colaboración coa Universidade de Johns Hopkins, en Baltimore, cuxa facultade de medicina e hospital gozan de amplo recoñecemento internacional no ámbito médico.
Grazas a esta alianza internacional, a USC destacou que se logrou validar experimentalmente a capacidade do modelo matemático para explicar o que sucede ao exporse a máquinas de resonancia de alto campo magnético. Espérase que, nos próximos anos, esta investigación de froitos tanto na prevención destes efectos como no desenvolvemento de novas terapias vestibulares.
