O catedrático de Enxeñería Química da Universidade de Santiago de Compostela Gumersindo Feijoo ingresou este mércores como académico numerario da Real Academia Galega de Ciencias na sección de Ciencias Técnicas. O acto desenvolveuse no compostelán Pazo de San Roque, onde o investigador pronunciou o seu discurso de ingreso baixo o título ‘Do dato ao impacto: marco científico da sustentabilidade’.
A sesión foi aberta polo presidente da Academia, Juan Lema, quen puxo o foco na relevancia da incorporación de Feijoo á institución. Lema, que tamén foi director da súa tese de doutoramento, destacou a necesidade dunha perspectiva científica da sustentabilidade para responder aos desafíos ambientais e industriais actuais. Durante a súa intervención, referiuse a sectores como o vitivinícola, o lácteo, o forestal, a alimentación ou a pesca e subliñou a traxectoria profesional do novo académico, caracterizada, segundo indicou, polo “rigor científico”.
A laudatio foi pronunciada por Herminia Domínguez, académica da RAGC e profesora da Universidade de Vigo.
No discurso de ingreso, Feijoo centrou a súa intervención na evolución do concepto de sustentabilidade, que describiu como un ámbito que pasou de ser unha formulación xeral a consolidarse como un campo de investigación sustentado en metodoloxías medibles e verificables. O investigador sinalou que nas últimas décadas “a sustentabilidade deixou de ser un ideal abstracto para converterse nunha ferramenta operativa que permite avaliar o impacto das actividades humanas sobre o medio ambiente e a sociedade”.
Nesta liña, defendeu a incorporación do coñecemento científico á toma de decisións, coa finalidade de avanzar cara a modelos de desenvolvemento sustentables baseados en datos. “A necesidade de integrar o coñecemento científico na toma de decisións para que o desenvolvemento sexa realmente sustentable”, afirmou durante a súa intervención.
Feijoo repasou algunhas das metodoloxías que permiten cuantificar impactos ambientais e sociais. Entre elas destacou a análise de ciclo de vida, utilizada para medir os efectos asociados a un produto ou proceso desde a súa orixe ata o final da súa vida útil; as pegadas ambientais, como a de carbono ou a hídrica, destinadas a avaliar presións concretas sobre os recursos naturais; e tamén os indicadores de economía circular, centrados na eficiencia no uso dos materiais e nas posibilidades de reutilización e reciclaxe.
Segundo explicou, estas ferramentas constitúen unha base para adoptar decisións máis fundamentadas e responsables, tanto no ámbito institucional como no industrial.
O novo académico tamén introduciu referencias a ámbitos concretos como a alimentación, onde advertiu da necesidade de avanzar cara a sistemas que permitan reducir emisións e desperdicios. Neste contexto, destacou igualmente o valor da dieta atlántica como exemplo vinculado a modelos alimentarios máis sustentables.
