O Monbus Obradoiro continúa lanzado. O equipo compostelán sumou onte en Cartagena un triunfo tan amplo como autoritario (68-94) nun partido que dominou de principio a fin e no que apenas precisou espremer o acelerador para deixar clara a diferenza de ritmos, ideas e confianza que separan a ambos conxuntos neste inicio de tempada. A sexta vitoria consecutiva na liga —sétima se se conta a Copa España— consolida aos de Diego Epifanio na zona alta da clasificación e confirma que aqueles dous tropenzos iniciais quedaron definitivamente atrás.
O encontro chegaba cargado de conexións compostelás: no banco local agardaba Félix Alonso, técnico obradoirista boa parte da pasada campaña, e na pista situábase Alejandro Harguindey, criado en Santiago e irmán do xogador do Obra, Pablo Harguindey. Pero máis alá da simbólica coincidencia, o guión pronto deixou claro que o protagonismo ía ser exclusivamente visitante.
O primeiro cuarto foi unha declaración de intencións. O triple de Galán abriu a lata e, a partir de aí, o Obra encadeou ataques fluídos que desbordaron sen contemplacións a defensa murciana. Brito e Barcello atoparon espazo exterior, Westermann organizou con claridade e Dos Anjos fixo dano na pintura. En apenas dez minutos a vantaxe xa ascendía a 15-28, unha renda que funcionou como sentencia prematura.
No segundo parcial repetíuse a dinámica: un Obradoiro coral, disciplinado e incisivo fronte a un Cartagena voluntarioso pero incapaz de manter a intensidade. A única tregua chegou cun pequeno parcial local que reduciu a diferenza a oito puntos (32-40), pero a reacción cortouse de raíz. Os composteláns responderon cun 0-11 demoledor antes do descanso, liderado por Westermann e Brito, para colocar un 32-51 que reflectía a enorme superioridade do conxunto galego.
Co marcador tan desnivelado, o terceiro cuarto só serviu para confirmar que o Obra non tiña pensado ofrecer opción algunha ao rival. Barcello, Barrueta e o hiperactivo Brito seguiron ampliando o rédito, que chegou a oscilacións de ata 28 puntos. O Cartagena, afouto pero desbordado, apenas atopaba aire entre perdas, precipitacións e protestas pola actuación arbitral, que o público local chegou a ovacionar irónicamente cando se sinalou unha falta a favor despois de varios minutos sen que caese ningunha.
O último período foi o único que agardou certo equilibrio, xa con Epi repartindo minutos entre os menos habituais e sen intención de forzar unha fenda maior. A distancia non baixou dos vinte puntos en ningún momento e o choque escoitou a bucina final cun 68-94 que deixa a fotografía exacta do que foi o partido: un Obradoiro serio, compacto e superior, fronte a un rival que continúa en caída libre coa súa quinta derrota consecutiva.
Para o cadro santiagués, o encontro permite seguir a estela dos postos altos e reforzar sensacións nun momento doce do curso. A anotación repartida, o bo ton defensivo e a solvencia no rebote confirman unha tendencia positiva nun equipo que xa mira cara os compromisos vindeiros coa tranquilidade de quen avanzou varios pasos adiante no proceso de consolidación.
En cambio, o Cartagena afonda na súa crise e fica atrapado na zona baixa, lonxe do nivel que amosou no seu retorno á categoría. Onte, nin a presenza do seu exentrenador nin o esforzo puntual da bancada serviron para frear un Obradoiro que, agora mesmo, avanza con paso firme e ambición crecente.
