A revista científica Pharmaceutics publicou un traballo do grupo de Patoloxía Musculoesquelética do IDIS, liderado polo investigador Rodolfo Gómez, no que se analizan novos avances no tratamento de trastornos óseos como a osteoporose. Baixo o título Colchicine Suppresses Adipogenic Differentiation of Mesenchymal Stem Cells: Implications for Bone Adiposity Control, o estudo céntrase en investigar o impacto da colchicina, un medicamento empregado habitualmente para previr e tratar brotes agudos de gota, en enfermidades óseas nas que se produce unha alteración do equilibrio entre osteoblastos e adipocitos.
Segundo explican os investigadores, nestes trastornos o exceso de graxa no interior do óso contribúe ao desenvolvemento da patoloxía, aínda que actualmente non existen terapias dirixidas especificamente a controlar esta adiposidade ósea. “A colchicina xa se usa diariamente en miles de pacientes con gota e o seu perfil de seguridade, a doses baixas, é bo. Os nosos resultados suxiren que podería converterse nunha ferramenta sinxela e barata para combater a adiposidade medular e mellorar a saúde ósea en poboacións de risco”, explica o doutor Rodolfo Gómez, investigador principal do estudo.
O traballo demostra que a colchicina altera o metabolismo dos microtúbulos e a diferenciación das células nai mesenquimais, que poden transformarse en osteoblastos (células que forman óso) ou en adipocitos (células graxas). Segundo os resultados, as concentracións terapéuticas de colchicina inhiben significativamente a adipoxénese, mesmo despois dunha estimulación única e transitoria. Este efecto antiadipoxénico, sinalan os investigadores, está relacionado cunha alteración da homeostase dos microtúbulos, o que suxire que o control do ensamblaxe destes compoñentes celulares podería ser unha vía para regular o equilibrio entre formación de óso e acumulación de graxa.
O estudo revela por primeira vez que a colchicina, en concentracións terapéuticas reais, bloquea a formación de células graxas e promove a diferenciación cara ao linaxe osteoblástico, favorecendo así a creación de novo tecido óseo. Aínda así, os autores lembran que estas observacións proceden dun modelo in vitro e que deberán confirmarse en estudos preclínicos máis avanzados. Con todo, consideran que os resultados abren a porta a novas estratexias terapéuticas para combater a adiposidade ósea en enfermidades como a osteoporose.
