A mañá deste sábado deixou en Santiago unha nova mobilización dos sectores vinculados aos coidados e á atención ás persoas, que volveron concentrarse para denunciar a situación laboral que atravesan. Persoal de residencias privadas de maiores e centros de día, do Servizo de Axuda no Fogar (SAF), de protección de menores, de atención á discapacidade e de escoitas de educación infantil 0-3 anos marchou baixo a convocatoria da CIG, reunindo na Alameda a traballadores de toda Galicia.
A comitiva avanzou tras a pancarta ‘Por uns convenios dignos nos sectores de coidados e atención ás persoas’ e dirixiuse á Praza de Praterías, onde se leron os manifestos finais. Alí, representantes sindicais e empregadas puxeron o foco nunha realidade laboral que cualifican de precarizada e marcada por convenios caducados, cargas excesivas de traballo e salarios que describen como insuficientes para o labor que realizan.
Durante o acto, as traballadoras de residencias e SAF, que manteñen mobilizacións e folgas nos últimos meses, insistiron en que se atopan “fartas de que as empresas e a Xunta nos ignoren e menosprecen”, denunciando a acumulación de xornadas longas, contratos inestables e remuneracións moi baixas. Engadiron que o sector arrastra atraso na negociación colectiva e reclamaron unha intervención pública que permita avanzar cara a condicións dignas.
A crítica dirixiuse tamén á Consellería de Política Social. No manifesto, as traballadoras acusaron á conselleira Fabiola García de manter unha “complicidade” co escenario actual e afirmaron que “lonxe de tender a man o que fai é criminalizarnos por querer vivir do noso traballo”. O sindicato sostén que non hai avances reais na mellora das condicións dos centros nin na cobertura de necesidades básicas, tanto materiais como humanas.
A marcha fixo referencia, ademais, ao asasinato da traballadora do SAF no Porriño, sucedido hai varios meses, para denunciar que aínda non existe un protocolo específico e eficaz que garanta a seguridade das profesionais deste servizo. Segundo expuxeron, a falta de medios, tempos moi axustados para atender ás persoas usuarias e xornadas laborais que se prolongan en exceso continúan sendo unha constante no día a día.
