A Praza do Obradoiro foi escenario este xoves da conmemoración do Día Mundial das Persoas Refuxiadas, organizada pola Rede Galega de Apoio ás Persoas Refuxiadas en colaboración coa Unidade Municipal de Atención ás Migracións. O acto contou coa presenza da alcaldesa de Santiago, Goretti Sanmartín, e da tenenta de alcaldesa e concelleira de Dereitos e Servizos Sociais, María Rozas, ademais de representantes de colectivos sociais e cidadanía.
No centro do acto situouse unha faixa xigante con 66.519 nomes e apelidos: os de todas as persoas desprazadas que perderon a vida nos últimos tres anos ao tentar fuxir dos seus países de orixe. A cifra, segundo os organizadores, representa non só unha estatística, senón tamén a ausencia de políticas eficaces e humanas de protección internacional.
A rexedora compostelá sinalou que esta realidade é “a vergoña da sociedade, a vergoña dos estados que non reaccionan”, e subliñou que estes nomes deben servir como testemuño dunha falla de acción política. Sanmartín pediu a todas as administracións públicas que asuman as súas responsabilidades e impulsen medidas estruturais que garantan que “en pleno século XXI, ninguén teña que fuxir do seu país por falta de esperanza”.
Pola súa parte, María Rozas centrou a súa intervención no contexto internacional e nas políticas actuais. Aludiu ao xenocidio en Gaza, á reforma da Lei de Estranxeiría que, segundo dixo, supón un retroceso en dereitos, e ao crecemento dos discursos de odio. Rozas advertiu que os Servizos Sociais de Santiago están a asumir competencias que non lles corresponden para poder dar resposta ás necesidades das persoas refuxiadas chegadas nos últimos meses: “A atención foi posible grazas ao esforzo e compromiso do persoal, pero os recursos son insuficientes”, declarou.
Durante o acto, a representante da Rede, Cristina Bandín, deu lectura a un manifesto crítico coas políticas migratorias europeas e estatais. A Rede esixiu a retirada do Pacto Europeo sobre Migración e Asilo, ao considerar que perpetúa a externalización das fronteiras da UE, e reclamou a aprobación da Iniciativa Lexislativa Popular Regularización XA, que propón a regularización extraordinaria das persoas en situación administrativa irregular en España.
Tamén demandaron unha resposta firme contra os delitos de odio, con medidas xudiciais e políticas que non permitan a súa normalización: “O racismo non pode ser tolerado nin ocultado. É un delito grave que require resposta institucional”, recolleu o manifesto.
O acto concluíu cun minuto de silencio en lembranza das vítimas e un chamamento colectivo á solidariedade, á acollida digna e ao respecto polos dereitos humanos como principios fundamentais das políticas públicas.
