Ana Laborde, directora da intervención para rehabilitar o Pórtico da Gloria da Catedral de Santiago, foi galardoada co Premio Nacional de Restauración e Conservación de Bens Culturais, correspondente ao ano 2024, a proposta do xurado reunido este mércores. O premio, concedido polo Ministerio de Cultura, está dotado con 30.000 euros. O xurado, por unanimidade, recoñeceu “a súa destacada contribución á conservación e restauración do patrimonio cultural, os seus enfoques innovadores no tratamento de materiais pétreos, o seu compromiso coa colaboración institucional a través do seu traballo con organismos nacionais e internacionais e a difusión do coñecemento a través de numerosas publicacións especializadas e accións formativas”.
Así mesmo, sinalaron que a súa experiencia para a formulación metodolóxica dos traballos e o establecemento de criterios rigorosos de restauración “púxose de manifesto en actuacións sobre bens patrimoniais do máximo nivel de protección e recoñecemento como Patrimonio Mundial”. Entre eles, o Ministerio de Cultura destaca “a dirección técnica da intervención no Pórtico da Gloria na Catedral de Santiago de Compostela e, neste último ano, culminando unha traxectoria excepcional, o asesoramento técnico na restauración da Porta de Alcalá de Madrid”.
Doutra banda, o xurado resaltou “o seu traballo que lle fixo ser a representante española nas institucións internacionais máis prestixiosas en materia de patrimonio cultural, como son o Consello de Europa e o ICCROM, sendo referencia no campo da restauración e, en concreto, da arquitectura histórica. Este premio súmase aos galardóns nacionais e internacionais que o seu traballo mereceu”. O premio recoñeceu na súa pasada edición a Tomás Antelo, uníndose a unha ampla lista de galardoados, entre quen se atopan María de los Ángeles Querol Fernández, Ma Pía Timón Tiemblo, Araceli Pereda Alonso e José María Pérez ‘Peridis’, entre outros.
Ana Laborde Marqueze naceu en San Sebastián en 1958 e é licenciada en Xeografía e Historia, especialidade de Prehistoria e Arqueoloxía, pola Facultade de Filosofía e Letras da Universidade Autónoma de Madrid (1978) especializada en proxectos de conservación de materiais pétreos. Ademais, é titulada pola Escola Superior de Conservación e Restauración de Bens Culturais de Madrid, especialidade de Arqueoloxía (1981) e coordinou intervencións en bens de interese cultural, tanto no ámbito da arqueoloxía como no da escultura en pedra e o patrimonio monumental. Nos seus inicios profesionais traballou nos xacementos de Atapuerca, e foi pioneira na incorporación dos conservadores restauradores ao traballo de campo ao impulsar a súa integración nos equipos de investigación.
Despois, en 1986, incorporouse ao Instituto do Patrimonio Cultural de España do Ministerio de Cultura como especialista en conservación e restauración de materiais arqueolóxicos e pétreos e desde entón e ata a súa recente xubilación traballou en intervencións en monumentos como os mosteiros de Santo Domingo de Silos e Santa María A Real de Nájera ou as catedrais de Palma de Mallorca, Burgos, Sigüenza, Tudela, Toledo ou Barcelona; de esculturas como A nosa Señora da Virxe Branca de Vitoria ou as do xardín do Museo Sorolla ou realizado asesorías como a última para o proxecto de restauración da Porta de Alcalá de Madrid. Pero sen dúbida, o proxecto que marcou un fito na súa carreira foi a conservación e restauración do Pórtico da Gloria na Catedral de Santiago de Compostela, pola relevancia desta obra e a dificultade técnica que supuña a súa recuperación cun equipo interdisciplinar.
