O capitán do Monbus Obradoiro, Álvaro Muñoz, recolleu esta semana o premio MVP Estrella Galicia ao mellor xogador da tempada, outorgado pola afección do equipo compostelán. Nunha intervención visiblemente emocionada, o xogador recoñeceu que non agardaba esta distinción e destacou o valor simbólico dun recoñecemento que “é unha aposta de cariño de toda a xente”.
“Se me deran a opción, seguramente escollería a outro compañeiro”, confesou Muñoz, quen interpretou o galardón como un “roubo inesperado” comparándoo, entre risas, co que recibira anos atrás Nacho Martín. O exterior segoviano valorou o apoio constante da bancada do Sar, especialmente nos últimos partidos da tempada, e considerou que “o ambiente nos ‘playoffs’ foi do mellor que eu lembro nesta pista”.
Pese ao sabor agridoce polo resultado final da tempada, Muñoz fixo fincapé na entrega do equipo e na cohesión do vestiario: “Creo que fomos un grupo de compañeiros que o deu todo na pista. O día a día foi moi bo”. Non obstante, foi claro ao afirmar que o obxectivo principal non se cumpriu: “Cando o proxecto nace coa ambición de ascender e non se consegue, eu creo que é un fracaso. A tempada non ten outro nome”.
Aínda así, o xogador apelou ao optimismo e á aprendizaxe do camiño percorrido. Entre os aspectos positivos, salientou a resposta do público: “O apoio nestes días de ‘playoff’, co Sar cheo e as camisetas brancas, foi algo marabilloso. Iso é algo ao que agarrarse mirando cara ao futuro”.
Preguntado polo papel da afección no devir do club, Muñoz destacou o seu compromiso incondicional: “Esté quen esté, pase o que pase, eles van estar. Demostraron que tanto se o club está en ACB como en LEB, responden. Ese valor social non o teñen moitos equipos”. Para o capitán, ese é o piar fundamental sobre o que debe sustentarse calquera novo proxecto do Obradoiro: “É algo sobre o que se pode inventar un proxecto moi bonito”.
A escolla de Muñoz como xogador máis valioso da tempada supón un recoñecemento ao seu papel dentro e fóra da pista, nun curso que non acadou os obxectivos marcados pero que deixa sinais de esperanza na fidelidade da súa base social.
