Salvador Blanco Turnes
Seis meses de espera para conseguir unha primeira cita cunha asistenta social non é un problema puntual: é un fracaso de xestión. E isto é responsabilidade directa da Concellería de Servizos Sociais.
Pregunto claramente:
Isto é un bo funcionamento da súa concellería, señora María Rozas?
Cree realmente que dende a súa concellería se está a axudar á xente?
Que pasa cunha persoa que necesita atención urxente?
Porque a realidade é esta: se unha persoa de 80 anos solicita unha cita cos servizos sociais do Concello e lle dan data para maio, algo non está funcionando, e non hai ningunha escusa que valla. Falamos da primeira cita, a porta de entrada ao sistema. Sen esa cita non hai valoración, non hai informe, non hai axuda. Hai espera, abandono e desesperación.
Dende que gobernades o Concello, todo vai a peor, e esa é a verdade. A poboación xa o dixo nas urnas: quedastes dous, pero non por mérito. E dos dous, un non xestiona, e o outro é duramente criticado tamén pola súa xestión.
O mesmo pasa coa mobilidade: está peor ca nunca. Para que un pensionista consiga unha tarxeta bono-bus, ten que esperar tres meses. Tres meses. Isto non é unha anécdota, isto é unha experiencia real, vivida e xestionada por min para unha persoa de 80 anos.
Unha auténtica vergoña.
Porque se a nivel local esta é a esquerda que temos, así nos vai. Se non somos capaces de resolver os problemas cotiáns da xente —os do día a día, os máis básicos—, como imos evitar que o Partido Popular acade maioría absoluta? Non só non a evitades, é que a estades empurrando.
Quédanvos dous telediarios no goberno local. E seguides sen resolver os problemas reais da xente.
Benestar Social, María Rozas: esa é a súa concellería… pero de benestar non ten nada.
Os servizos sociais dun concello están para axudar directamente ás persoas, non para poñelas nunha lista de espera interminable. Primeiro escúsase a falta de persoal, logo vén a burocracia, e ao final a persoa non recibe axuda ata pasado máis dun ano. Para cando chega, moitas veces xa é tarde.
Os servizos sociais non poden funcionar así. E se non son capaces, polo menos teñen a obriga de explicalo con honestidade, dar a cara e asumir responsabilidades.
Porque cando unha persoa vulnerable pide axuda e o sistema responde con meses de espera, o sistema está fallando. E cando falla o sistema, falla a política.
E cando falla a política local, perde a xente.
