Tenreira Galega e Boi Galego-Vaca Galega, indicacións xeográficas protexidas do vacún de carne de Galicia, estreou a súa nova sede en Santiago de Compostela co obxectivo de proxectar desde alí un reforzo da “promoción e divulgación” da carne galega.
A inauguración da nova ‘casa’ do IGP nada hai máis de 30 anos, situada no barrio de San Lázaro da capital galega, tivo lugar no mediodía deste xoves con presenza do presidente da Xunta, Alfonso Rueda, que acompañou ao titular da entidade, Jesús González, nun acto ao que tamén asistiron o delegado do Goberno, Pedro Branco, e a concelleira en Santiago Pilar Lueiro.
“Esta é a sede que merece o vacún de carne de calidade galega, para a súa honra e o seu servizo”, destacou Jesús González, que subliñou que a folla de ruta de Tenreira Galega mantense en “apostar polo control, a promoción e a divulgación”, ademais de ampliar convenios de colaboración coa distribución.
Xerar contidos para mellorar o coñecemento e valoración entre os consumidores, organizar actividades de formación para gandeiros e profesionais da gastronomía son outro dos obxectivos que se marca Tenreira Galega, que quere abrir as súas portas ao “resto de produtos de calidade galegos” para que tamén poidan usar a súa sede e crear “sinerxías”. Pola súa banda, o presidente autonómico remarcou o compromiso da Xunta con apoiar aos gandeiros e as industrias cárnicas, unha “riqueza” de Galicia á que non debe “renunciarse” polo seu peso económico e valor de “identidade”.
“É o noso deber e o de todas as administracións exercer como facilitadores e achegar apoios. Nunca ao contrario“, aseverou Rueda, que destacou a valía dun sector que, ademais de contar con 43.000 explotacións e 200 industrias, é un “referente de excelencia” e actúa como elemento de fixación de poboación no rural e prevención de incendios polo seu modelo de gandaría extensiva. O delegado do Goberno puxo o acento en que Tenreira Galega representa un “símbolo de éxito” e o “reflexo” do que se “quere” que sexa o campo en Galicia, polo que avogou por seguir avanzando nun modelo de produción “arraigado ao territorio”.
