O Tribunal Constitucional (TC) fixou “a obriga” de informar nos casos de internamentos urxentes non voluntarios por saúde mental a “achegados ou persoas que veñan prestando apoio formal ou informal á persoa afectada” sobre “a súa situación material e procesual e dos dereitos que lle asisten”.
Así o comunicou a corte de garantías a través dunha nota de prensa, na que sinala que o Tribunal considera por unanimidade que un xulgado de Santiago “vulnerou” o dereito á liberdade persoal dun home que ingresou de xeito non voluntario nun servizo de psiquiatría hospitalaria por motivos de saúde mental, “e a quen a Xustiza non atendeu de forma eficaz á hora de ratificar o seu ingreso”.
A sentenza, cuxa relatora foi a maxistrada María Luisa Segoviano, razoa que “a obriga establecida legalmente de facilitar información á persoa afectada por este procedemento sobre a súa situación material e procesual e dos dereitos que lle asisten, incluído o dereito á designación dos profesionais que lle asesoren e representen, debe facerse realizando as adaptacións e os axustes necesarios para posibilitar a súa comprensión”.
“Eses axustes inclúen, de ser o caso, a intervención de terceiros, coa obriga de trasladar esa información aos seus achegados ou persoas que veñan prestando apoio formal ou informal á persoa afectada polo internamento”, argumenta. Neste caso, o TC sinala que “se incumpriu esa obriga, xa que os órganos xudiciais tiñan á súa disposición elementos relevantes sobre a existencia dunha irmá activamente interesada na protección dos dereitos do demandante, que debía ter sido oída”.
E é que o tribunal recolle que no procedemento se designou a Fiscalía “para que desenvolvese a súa asistencia xurídica ao valorarse que non estaba en condicións de entender a información que se lle estaba facilitando sobre o seu dereito a designar profesionais que lle asistisen e representasen”. A súa actuación durante o procedemento consistiu “na emisión dun informe final sobre a procedencia da ratificación do internamento”.
En canto a este extremo, a sentenza establece que, nos casos en que o Ministerio Público defenda a persoa afectada, “os órganos xudiciais teñen a obriga, non só de posibilitar que exerza esa defensa en plenitude de facultades senón, ademais, de supervisar e tutelar a súa efectividade”. Do mesmo xeito, o TC conclúe que neste caso “se incumpriu esa obriga, xa que a actuación do Ministerio Fiscal consistiu na emisión dun informe final sobre a procedencia da ratificación do internamento, pero non interveu no acto de audiencia do demandante nin mantivo ningunha reunión con el”.
