A primeira carta bomba que se utilizou na historia de España tivo como obxectivo o capitán xeral de Galicia e estalou no Pazo de Santa Cruz, na Rúa Nova. O Pazo actualmente utilízase como Residencia Universitaria e como Centro Internacional de Prensa de Galicia, pero naquel momento era a sede da capitanía xeral de Galicia.
Nazario de Eguía era o capitán xeral de Galicia, posto que ocupara en dúas ocasións: de 1824 a 1829 e de 1830 a 1832. Durante o seu primeiro mandato, no 1829, foi vítima dun atentado que sentou as bases dunha nova forma de atacar con artefactos explosivos en España, a carta bomba.
O 29 de Outubro de 1829, era pola mañá e Eguía estaba no cuartel cando recibiu unha carta no seu nome e que viña de León. O seu axudante abriu o primeiro sobre que tiña escrito “Urgente, vuestra majestad”, dentro destes viñan outros dous e o último tiña escrito: “Reservadísimo. Del Rey, para el general Eguía”.
Debido á insistencia dos sobres, o xeneral decidiu abrir el mesmo o último sobre. No momento xusto de levantar a solapa, un estalido e unha detonación fixeron voar polos aires as mesas e asustaron a todos os presentes.
Cando Eguía se levantou do chan todos viron que lle faltaba unha man e este estaba colérico. Neste altercado, o xeneral perdeu a man dereita, dous dedos da esquerda e tivo numerosas feridas no rostro e o torso.
A cólera de Eguía, de ideoloxía absolustista e con técnicas moi duras e tiranas contra os liberais, fixo que culpase a un rapaz novo que se chamaba José María Chao e era farmacéutico en Vigo.
A falta de probas contra Chao fixo que nunca fose culpado, pero a teoría de que se trataba dun ataque dos liberais que querían voltar a un goberno constitucional seguía en pé.
