A sala Riquela Club de Compostela acollerá o venres 21 de novembro, a partir das 21:00, o concerto de despedida de Ámbar, o primeiro álbum da banda Acouga, natural de Pazos de Borbén. A apertura de portas será ás 20:30 e o grupo compostelán Battosai será o encargado de abrir a noite.
Formado por Gabri Fuentes (voz), Carlos de Castro (guitarra e voz), David Martiz (batería) e César Ríos Domínguez (baixo), o cuarteto leva en activo dende 2022 cun son que se move entre o posthardcore, o rock alternativo e o metal, con incursións melódicas que achegan tamén matices pop. “Non sabemos moi ben como definilo”, comentan entre risas.
O concerto terá un significado especial para a banda: será a presentación e, á vez, a despedida dun disco que non chegou a publicarse oficialmente. “Por cousas da vida non deu saído como esperabamos. En dous anos non demos publicado o disco, así que decidimos facer deste concerto un punto e aparte, pasar páxina e abrir unha nova etapa facendo o que máis nos gusta: tocar en directo”, explican.
Nos últimos anos, Acouga compartiu varios adiantos, como ‘Arde’, o seu tema con Nuno Pico (Grande Amore), que os situou como finalistas nos Premios Martín Códax da Música 2025 na categoría de Metal.
O grupo promete un concerto inmersivo e visceral, no que mesturarán enerxía e sensibilidade. “Incorporamos sons ambientais e buscamos fiar máis os temas, ofrecer unha experiencia máis completa”, apunta Carlos. Gabri engade que “os concertos non poden ser recitais; teñen que ser experiencias que paguen a pena, momentos que o público lembre, mesmo se non coñece a banda ou o xénero”.
O escenario do Riquela Club contará con colaboracións especiais de Gonzalo Grela (Machina, Broa), Mauro Gómez (Deleiba), Martín Gómez (Musgo 981) e as voces de Noemia Veiga e Marta Cons, tamén presentes no disco.
O álbum que agora se despide é un proxecto conceptual sobre a nostalxia, dividido en dúas metades simétricas de tres cancións, separadas polo interludio instrumental Cénit. A obra percorre un arco temporal que vai do amencer á noite, evocando o paso das emocións desde o descubrimento ata a perda.
Os primeiros temas —’Un novo día’, ‘Deflagración’ e ‘Corta o baleiro’— reflicten a ilusión e a aprendizaxe ante a dor. Despois, Cénit marca o punto de inflexión antes da segunda parte, encabezada por ‘Salitre’, onde o ámbar se presenta como metáfora do tempo e da memoria. “É un anaco de pasado que permanece intacto co paso do tempo; quente e luminoso como os recordos”, explica Gabri.
O disco culmina con ‘Turra de min’, a peza máis contundente, e ‘Arde’, que pecha o ciclo queimando o pasado para dar comezo “a un novo día”.
