Un equipo do Centro Singular de Investigación en Química Biolóxica e Materiais Moleculares (CiQUS) da Universidade de Santiago de Compostela, en colaboración coa Universidade de Aveiro, demostrou que un mesmo material pode producir osíxeno ou hidróxeno en función da forma na que se ensambla a súa estrutura molecular.
O estudo, liderado pola investigadora María Giménez López e publicado na revista Advanced Materials, amosa que é posible programar a reactividade de catalizadores moleculares sen modificar a súa composición, simplemente alterando o seu encaixe. Este achado abre a porta ao deseño de materiais máis versátiles, duradeiros e baseados en elementos abundantes.
Segundo explicou a USC, a produción de hidróxeno mediante electrólise da auga depende habitualmente de metais escasos e custosos como o iridio ou o platino. Porén, o novo material híbrido, composto por vanadio e nanotubos de carbono, permitiría obter este gas empregando compoñentes máis accesibles.
Os investigadores describen o sistema como un “interruptor catalítico”: cando os catións quedan bloqueados na estrutura cristalina, a reacción oriéntase á produción de osíxeno; cando están libres e orientados cara á superficie, favorecen a xeración de hidróxeno. Deste xeito, o estudo conclúe que o funcionamento deste interruptor é “topolóxico e microambiental, non composicional”, ao non depender unicamente dos materiais empregados, senón da súa arquitectura molecular.
