Decenas de estudantes universitarios fan cola desde a madrugada deste mércores, algúns desde as 05.00 horas, nas inmobiliarias de Santiago de Compostela para atopar unha vivenda en aluguer para o curso que dará comezo en setembro. É unha imaxe que se repite cada 1 de xullo na capital galega: decenas de mozas esperando a súa quenda para solicitar unha vivenda en aluguer con meses de antelación. É o caso de máis de corenta estudantes que fan cola desde hai horas ás portas do inmobiliaria Xullo Gerpe, unha das máis coñecidas da capital galega.
En declaracións a Europa Press, Uxía e Ian, relataron que a súa xornada comezou moito antes da apertura da inmobiliaria, pois esperaron ás portas da oficina desde as 5:00 horas para ser os primeiros na lista de procura de pisos. “O ano pasado conseguín un piso no Campus Norte, pero quédame moi lonxe de onde estudo“, explica Ian, xustificando o esforzo de pasar a noite á intemperie para conseguir un piso nunha mellor localización.
Nesta liña, Rocío, Antía e Sara, procedentes da Coruña, chegaron ás 6:30 e fixeron unha hora de traxecto co obxectivo de “coller algo antes de que arramplen con todo” neste primeiro día de xullo, data clave para a entrega de chaves e a saída de novos pisos ao mercado. Ante a escaseza de oferta e os elevados prezos, segundo denuncian, os mozos describen unha situación “complicada” na que os inmobles dispoñibles non sempre cumpren coas súas expectativas, aínda que aseguran “saber ao que veñen a Santiago”.
“En Santiago hai moitos estudantes, é unha cidade universitaria e está complicado, sobre todo porque os pisos están como están, os caseiros que se poñan un pouco as pilas. Aínda que, en Santiago xa sabes ao que vés, os pisos pois non son os mellores e son a maioría interiores“, relatou Malena, estudante de Historia na Universidade de Santiago de Compostela.
O SISTEMA DAS INMOBILIARIAS: “EXCURSIÓNS”
O método para acceder a unha vivenda na capital galega segue un protocolo no que, segundo detallan os estudantes, as inmobiliarias anotan aos interesados nunha lista por orde de chegada, agrupándoos segundo o número de habitacións que busquen. “Despois, por orde de prioridade, elixes ti o que queiras; se somos os primeiros, ese piso queda para nós“, sinalan. Nalgúns casos, os axentes inmobiliarios organizan “excursións” grupales para ensinar as vivendas dispoñibles aos mozos que esperan na cola.
En canto ao aspecto económico, os estudantes sitúan o prezo medio nuns 300 euros por persoa, o que supón un orzamento total de entre 800 e 900 euros por piso. Os mozos denuncian que, a pesar de custos “disparados”, moitas vivendas presentan deficiencias notables. Outros testemuños critican a abundancia de habitacións interiores, xanelas vellas e humidades. “Os prezos están carillos para o que realmente é”, lamentan tras meses de procura en portais dixitais como Idealista ou Fotocasa, onde aseguran atopar “prezos desorbitados”. Esta situación, que os estudantes definen como unha “experiencia de Santiago”, reflicte a alta demanda nunha cidade eminentemente universitaria onde, segundo os propios novos, os propietarios deberían “porse as pilas”.
