O servizo de urxencias do Complexo Hospitalario Universitario de Santiago (CHUS) volveu sufrir un grave colapso na tarde do 26 de febreiro, segundo denunciaron pacientes e familiares. Ás 17:50 horas, 21 pacientes graves atopábanse nos corredores de acceso en cadeiras de rodas e padiolas, á espera de atención. Ademais, 34 persoas estaban pendentes de ingreso, malia que 17 delas xa tiñan cama asignada en planta.
Entre os casos denunciados está o de M.C., paciente de cardioloxía e oncolóxica en remisión, quen relatou que sufriu unha síncope cardiogénica seguida de convulsións, dor cervical e cefalea. Segundo explica, tras ser atendida no domicilio pola ambulancia, trasladárona a urxencias, onde foi clasificada con prioridade amarela. A pesar de que debería ser atendida nun prazo máximo de 60 minutos, tivo que agardar máis de cinco horas nun corredor, en condicións que describe como “intolerables”. Finalmente, foi trasladada a un cubículo ás 17:30 horas, onde lle repetiron probas xa realizadas previamente no domicilio. Non recibiu a alta ata a 1 da madrugada.
DATOS OFICIAIS E RESPOSTA INSTITUCIONAL
Segundo os datos publicados na páxina web do CHUS a través do enlace “pulso do CHUS”, nas últimas 24 horas foron atendidas 412 persoas, unha cifra considerada de demanda baixa en comparación con outros episodios recentes de colapso, como o do 12 de febreiro, cando se atenderon 539 pacientes. Ademais, o hospital contaba con 594 camas dispoñibles, co que a xerencia non xustifica a situación de saturación vivida.
A asociación de pacientes do CHUS denuncia que a falta de persoal sanitario especializado está a impedir unha atención en condicións dignas. Segundo explican, a indispoñibilidade de persoal facultativo e de enfermería provoca que moitas camas permanezan pechadas, facendo que os pacientes agarden en urxencias durante horas antes de ser trasladados ás plantas correspondentes.
INCUMPRIMENTO DOS TEMPOS DE TRIAXE
A denuncia dos pacientes tamén pon en dúbida as declaracións do coordinador do servizo, que asegura que os tempos de triaxe se cumpren. No caso de M.C., a súa clasificación amarela indicaba unha prioridade III, que implica unha atención nun prazo máximo de 60 minutos debido ao potencial risco vital. A espera de máis de catro horas contradí os protocolos asistenciais e podería supor unha vulneración dos dereitos dos pacientes.
As asociacións sanitarias insisten en que a atención urxente debe realizarse nos tempos clínicos establecidos, xa que calquera demora prolongada supón un dano moral e físico que pode estar sancionado tanto polo ordenamento xurídico como polo código ético da organización médica colexial.
